Instituut voor Journalistiek - Syntra1

Instituut voor Journalistiek - Syntra1

VIJ - Syntra Journalistiek 1

Dit is de blog van de studenten Journalistiek 1.

Gaza (2)

AlgemeenPosted by Syntra1 Fri, January 23, 2009 18:04:32
Kan er mij iemand uit mijn lijden verlossen, a.u.b.? De laatste dagen ben ik me met moeite door verschillende sites aan het worstelen om te trachten wat meer te weten te komen over Gaza.
Buiten het feit dat er zowat geen enkele site onbevooroordeeld is, valt het me op dat ze toch een gemeenschappelijke vijand hebben, de VRT.
Nu zal ik de laatste zijn om de VRT te bewieroken maar als beide partijen zeggen dat de VRT niet objectief verslag uitbrengt, dan stel ik me hier toch vragen bij.
Voor de geïnteresseerden: vergelijk de reacties op bv. Indymedia eens met deze op Joods Actueel...

Rudy Engels

  • Comments(1)//syntra1.youngjournalists.com/#post27

Re: lezersbrief Nouvelle Observateur

AlgemeenPosted by Syntra1 Tue, January 20, 2009 21:10:25

Geachte,


De premisse vooropgesteld in de lezersbrief noopt wel degelijk tot nadenken. Jammer dat hieraan een tenenkrullend staaltje anti-islam propaganda wordt gekoppeld. De eenzijdige logica tentoongespreid in de brief is er één van iemand die reeds uitdrukkelijk partij heeft gekozen en niet verder wil denken. De ervaring leert dat daar over het algemeen nog weinig mee te discussiëren valt. Over de allerminst constructieve bijdrage van de auteur aan het debat rond Palestina wil ik dan ook niet uitweiden.

Niettemin zijn de gegevens omtrent de Nobelprijzen op zen minst merkwaardig te noemen. Vreemd dat dit nog niet eerder voer voor discussie was, kudos aan de auteur…

Het uitreiken van Nobelprijzen lijkt een strikt Westerse ceremonie, hoewel het toch een uiterst internationaal karakter geniet. Uit wetenschappelijke en literaire hoek is het wel geweten dat weinig Arabische werken hun doorstroom vinden naar het Westen. De uitwisseling van expertise in de Engelse voertaal is alomtegenwoordig, doch slaagt de internationale gemeenschap er blijkbaar niet in ook een interculturele uitwisseling op poten te zetten.

Criteria om de Nobelprijzen in de wacht te slepen blijven Westerse criteria, en een uitzondering niet te na gesproken, wordt wetenschap misschien vanuit een totaal verschillende invalshoek benaderd in andere gemeenschappen. Baanbrekend werk in andere velden dan geneeskunde, fysica, chemie en economie vallen ook totaal uit de boot.

Taal en cultuur blijven grote obstakels, doch verklaart het niet waarom de, toch wel belangrijkste, Nobelprijs voor de vrede zo weinig gereserveerd is geweest voor een islamiet. Gaat het hier nu over het flagrant negeren van dergelijk grote gemeenschap en zijn bijdragen aan vredesprocessen, of toch maar weer het Westers navelstaren?

Interne vredespolitiek is niet exclusief Westers, doch enkel wie vrede wil bewerkstelligen in of met het Westen komt in aanmerking voor deze Westerse prijs. Één van de twee laureaten werd trouwens niet zo erg gesmaakt binnen de moslimgemeenschap, catch my drift?

Zonder er verder op in te gaan, want dergelijk thema verdient meer opzoekingwerk alvorens boude uitspraken te formuleren, durf ik stellen dat dergelijke vertekening onmogelijk een correcte weerspiegeling kan zijn van internationale merites in de desbetreffende velden. Vooral qua literatuur lijkt dit me sterk en wordt het misschien eens hoog tijd om deze wereld te leren kennen, al moet ik hierin ook mea culpa slaan…


Hoogachtend,


Van Kelecom Joris

  • Comments(0)//syntra1.youngjournalists.com/#post26

Re: lezersbrief Nouvelle Observateur

AlgemeenPosted by Syntra1 Tue, January 20, 2009 12:23:10
Beste meneer of mevrouw de briefschrijver,

Ik ben het roerend met u eens.

Het feit dat moslims slechts vier Nobelprijzen op hun naam hebben staan, getuigt inderdaad van een culturele inferioriteit.

Ze hebben het te druk met elkaar te hersenspoelen. En passant krijgen ze allemaal een opleiding om zichzelf op te blazen. Je duikt dus beter alvast weg als je een moslim ziet, maar ik weet zeker dat u zich die reflex reeds feilloos heeft aangeleerd.

Het is een zootje ongeregeld. Aanstellers bovendien. Het Palestijnse verzet is niets anders dan een uiting van haat tegenover de westerse waarden en heeft dan ook niets te maken met het gedrag van de Israëlische staat, dat we over de gehele lijn gerust onbesproken mogen noemen.

Des te meer gebied door Israël wordt gekoloniseerd des te beter toch? Want voor je het weet hebben ze daar een mooie universiteit opgericht, om weer een aantal mogelijke Nobelprijswinnaars op te kunnen leiden.

En zeg nou zelf, zo'n muur is toch gewoon de meest efficiënte manier om dat stel barbaren tegen te houden? Oké, de keuze van doelwitten van het Israëlische leger is soms merkwaardig te noemen, maar de bombardementen worden tenminste professioneel uitgevoerd, wat niet gezegd kan worden van de acties van Hamas en andere griezels, die maar wat aanrommelen.

Dat doen ze niet omdat ze zich bedreigd of geïntimideerd voelen op hun eigen grondgebied, maar omdat ze agressief van aard zijn en zonder meer uit zijn op de vernietiging van onze beschaving. Zoals alle Arabieren trouwens.

Lijkt het u wat om eens samen te komen en na te denken over mogelijke oplossingen voor het islamitische vraagstuk?

Met sympathieke groeten, uw


Jelle Annaars



  • Comments(3)//syntra1.youngjournalists.com/#post25

Gaza

AlgemeenPosted by Syntra1 Tue, January 20, 2009 12:13:16
Vorige week kregen we een opdracht van Marc van Impe. We moesten onze reactie geven op een lezersbrief die verschenen was in Le Nouvel Obs en waarbij het verschil werd aangetoond tussen Joden en Palestijnen.
Ik wist totaal niet hoe met dit artikel om te gaan. Enerzijds stond ik achter een paar uitspraken van dit artikel maar het kwam zeer hard en eenzijdig over. Spijtig genoeg kon ik er niets zinnigs over schrijven tenzij het opwerpen van talrijke vragen.
Wat me weer opviel, was hoe weinig objectieve informatie we wel hebben over de situatie tussen Israël en de Palestijnen. Het is ook iets waar ik nooit wat over geleerd heb. Wat ik ondertussen wel geleerd heb, is om niet zomaar aan te nemen wat organisaties, tv, ... ons voorschotelen. Probleem hierbij is natuurlijk waar je dan je informatie haalt? Zelf ben ik nooit ter plaatse geweest en ik weet wat voor verschil dit kan uitmaken in je perceptie.
Het beste leek me dan ook om in deze zo neutraal mogelijk te blijven...
Gisteren was er dan bij "Phara" een debat over de toestand in de Gazastrook. Je had aan de ene kant Ramsey Nasr, Palestijns-Nederlands dichter, schrijver en acteur. Tegenover hem zat dan Michael Freilich, hoofdredacteur van Joods Actueel. Om wat "neutrale" duiding te geven, had men prof. Rik Coolsaet uitgenodigd.
Eerlijk gezegd vond ik het een prima debat waarbij alle partijen aan het woord kwamen en men ook de kans kreeg om uit te praten. Ramsey Nasr zat er duidelijk getormenteerd bij maar heeft het ganse debat op een serene manier gevoerd. Het was een verademing om iemand "zijn" kant te horen verdedigen zonder echter voorbij te gaan aan de negatieve aspecten. Michael Freilich had het duidelijk moeilijker om zich te "verdedigen". Naar het eind van het debat toe, raakte hij toch wel even de pedalen kwijt door andere oorlogen (Joegoslavië, ...) erbij te betrekken. Toen hij Hamas vergeleek met Al-Qaeda werd het zelfs de immer rustige Rik Coolsaet teveel: "Je mag van mij veel zeggen maar dit is er ver over".
Al bij al een zeer leerrijke ervaring waarbij mijn standpunten over de oorlog daar regelmatig botsten met deze van "ervaringsdeskundigen".
Ik vraag me af of wij, studenten journalistiek, op dezelfde serene manier over dit onderwerp een debat zouden kunnen voeren...

Rudy Engels

  • Comments(1)//syntra1.youngjournalists.com/#post24

TV-kritiek

AlgemeenPosted by Syntra1 Thu, January 01, 2009 12:34:20
Naar aanleiding van een stukje uit Mediadoc over de betweterigheid van de journalisten van de openbare omroep, en terzake in het bijzonder, hierbij mijn bedenkingen:

Ik heb me hier al meermaals aan geërgerd maar vind Kathleen Cools dan nog meevallen i.v.m. Lisbeth Imbo. Vorige week heb ik zelfs weggezapt van Terzake omdat ze tijdens een interview "het slachtoffer" voortdurend onderbrak. Blijkbaar heeft mevrouw Imbo één jaar journalistiek gestudeerd aan de Vlekho en heeft op dat jaar reeds alle knepen van het vak geleerd...
Dit voortdurend onderbreken van (meestal) politici, van welke strekking dan ook, zal door de betrokkenen waarschijnlijk worden uitgelegd als een vorm van kritische journalistiek.
Nu ben ik afgelopen weken meermaals naar het Vlaams Parlement geweest en ook enkele malen naar de Kamer en wat ik daar gezien heb, grenst echt wel aan het ongelooflijke.
Wanneer je dan vervolgens o.a. in "De Journalist" leest hoe de grote mediaconcerns momenteel omgaan met de journalisten zou je er eventueel van kunnen uitgaan dat de resterende journalisten de crême-de-la-crême zijn... Nu is het al langer gekend van welke signatuur de meeste VRT-journalisten zijn. Indien ze journalistiek dan nog iets te betekenen hebben, kan ik me daar nog enigszins bij neerleggen maar momenteel zorgen ze eerder voor een rondje mens-erger-je-niet.
Nu vraag ik me in alle eerlijkheid ook af wat toekomstige journalisten nog van hun "vak" verwachten. Ik bemerk weinig tot zeer weinig ECHTE begeestering; men wil wel over iets schrijven maar het volgen van lezingen, lezen van boeken, ... is er allemaal teveel aan. Laatst was ik de ENIGE aanwezige op een lezing over het verwerken van oorlogstrauma's... Wanneer ik me inschreef voor een (tamelijk dure) extra cursus en zei dat ik nog student was, bekeek men mij met grote ogen. "Waarom doe je dit nu nog...?"
Ik ben momenteel "The Kindness of Strangers" van Kate Adie aan het lezen (naast de tweede maal Geert Mak...) en als je hierin leest hoe iemand carrière maakt binnen de BBC (bijwijlen hilarisch) dan weet je het antwoord wel op de vraag waarom onze "topjournalisten" zich gedragen zoals op Terzake.
Tot slot wil ik nog zeggen dat het ONZE verdomde plicht is om te pogen van beter te doen en/of via diverse kanalen dit alles aan de kaak te stellen. Wat me nu niet mogen doen is om, net als in de politiek, langs de zijkant gaan staan en als een bende voetbalhooligans te gaan roepen: "Het trekt allemaal op niets!"

P.S.: ik zou het nog vergeten. Dé quote van de week komt ongetwijfeld van Tim Pauwels die Marianne Thyssen interviewde naar aanleiding van het opstappen van Inge Vervotte. Hij laat mevrouw Thyssen uitspreken en zegt dan met een uitgestreken gezicht: "Ik ben het daar toch beleefd mee oneens". Zalig!

Rudy Engels

  • Comments(1)//syntra1.youngjournalists.com/#post23

04/11

Mijn 4 novemberPosted by Syntra1 Thu, December 11, 2008 18:22:27

Ik betrap er mezelf vandaag voortdurend op dat ik de tijd 8 uur vooruit zet. Wie staat nu in de rij, klaar om het bolletje rood of blauw te kleuren? Wie staat niet op de lijst omdat hij niet William T. Johnson heet, maar wel William L. Johnson en dus bijgevolg niet mag stemmen? Wie klikt per ongeluk op het verkeerde knopje van de stemcomputer en kan zichzelf niet meer corrigeren? Flashbacks van bijzitters die ponskaarten tegen het licht houden om de juiste naam te onderscheiden flitsen door mijn hoofd. Ik maak me de bedenking hoe het mogelijk is dat zo’n welvarend land nog geen uniform, sluitend kiessysteem heeft?

Obama krijgt steeds meer de allures van een rockster, zeker als je zijn campagnebijeenkomsten van de afgelopen dagen bekijkt. Hij wordt steevast begeleid door The Boss op de tonen van het toepasselijke ‘The Rising’. Men verkoopt T-shirts met zijn gezicht erop; van de man bestaat zelfs al een poppetje, als was hij Batman of Superman. Iedereen wil het concert bijwonen: in de republikeinse staat Ohio brengt hij tachtigduizend mensen op de been. Er bestaan zelfs kinderboeken waarin het volgende staat te lezen: “It all began on a clear Hawaiian night when Barack Obama was born”. Een rockster tot daar aan toe, maar dergelijke messianistische connotaties vind ik een brug te ver.

Als Obama zich in zijn laatste uren een rockster waant, is McCain een filmster. De laatste troef die hij op de tafel gooit is uitgerekend Arnold Schwarzenegger die hem het zinnetje ‘The Mack is back’ influistert (iets wat hij onthouden had uit één van zijn films). Het contrast tussen Obama die de spanning in zijn uitvoerige redevoeringen als een Max Havelaar telkens minutieus opbouwt en McCain met zijn goedkope, platte oneliners is nooit zo groot geweest als vandaag. Hij zal het wellicht niet halen.

’s Avonds krijg ik echter een beangstigend gevoel: Obama verliest omdat het publiek massaal thuisblijft. Men is overtuigd van de overwinning en vindt het de moeite niet te gaan stemmen. Amerikanen bekijken politiek immers heel pragmatisch en zijn als vanouds sneller gerust in de goede afloop dan de gehaaste, onzekere Europeanen. Bovendien is 8 procent van de Amerikanen nog onbeslist. Wat als men in het stemhokje van pakweg Ohio, Virginia of Pennsylvania toch bevende handen krijgt: men kan toch niet voor een zwarte stemmen …

Thomas Van de Velde

  • Comments(0)//syntra1.youngjournalists.com/#post22

Mijn thuis

Waar ik woonPosted by Syntra1 Thu, December 11, 2008 18:21:28

Mijn huis staat pal in een verstedelijkte buurt met een grote historische, economische waarde. Paarden, ossen en ooilammen prijken hoog en fier op de naambordjes. Maar hoe robuuster het dier, hoe dramatischer zijn ondergang. De Slachthuisstraat ligt namelijk gevaarlijk dichtbij en draagt nu nog steeds de sporen van zijn bloederig verleden. Gelukkig is er de schaduw van de oude abdij, waar paters vroeger een oogje in het zeil hielden bij al dat onbehouwen geweld, maar hun mals stukje rundvlees ongetwijfeld ook lieten sudderen in een plasje zelf gebrouwen abdijbier.

Het rundvlees is vandaag weliswaar vervangen door lamsvlees en de buurtwinkel is altijd open. Dankzij het einde van de vastenperiode afgelopen week verkoopt men er vandaag overgebleven zoetigheden en gebak. Jan Wolkers leeft! Maar geen spek voor mijn bek. Geef mij maar de geur van de ambachtelijke, onversneden kazen en broden iets verderop. Ik loop rechtdoor en bereik het water, meteen ook dé reden waarom dit mijn thuis is.

De rustieke visserssloepen, waaraan mijn buurt haar naam dankt, zijn vervangen door boten van een heel ander allooi: architecten tekenen je toekomstig huis, al dan niet waterpas, vanuit de kajuit van zo’n woonboot. Hip ongetwijfeld, maar veel vertrouwen geven ze me niet. Neen, dan kijk ik liever naar het werkvolk dat zich na een dag hard labeur nog eens afbeult met een toertje rond het water. Huisvrouwen, studenten en getrainde lopers, allemaal laveren ze tussen de aangeplante bomen, een strijd om de koppositie.

Ik laat ze lopen en maak me klaar voor het avondlijk tafereel dat me telkens ontroert: de samensmelting van de 2 stromen, symbool voor de culturen en mensen uit mijn buurt. De avondzon kleurt het water oranje en flitsen de stadslampen aan om dit alles nog meer in de verf te zetten. Alweer een geniaal idee van het bestuur. Opwaardering van de buurt noemt men dit, een truc om de hippe mensen aan te trekken die vertrouwen hebben in architecten in boten en willen meelopen in de omloop rond het water. Het kan toch niet dat het lamsvlees de enige geur is die hier hangt.

Ik geniet van het gratis klank - en lichtspel en laat het schip aanleggen. Ik ga naar huis, op zoek naar de warme vacht van mijn robuust dier.

Thomas Van de Velde

  • Comments(0)//syntra1.youngjournalists.com/#post21

in het verleden zag de toekomst er beter uit

AlgemeenPosted by Syntra1 Wed, December 10, 2008 18:21:07
nog ergens teruggevonden,
essay tijdens toelatingsexamen:

“In het verleden zag de toekomst er beter uit”

Woorden die een optimist als mezelf moeilijk over de lippen zou krijgen. Maar is er iets van aan?

Is het hedendaagse toekomstbeeld zodanig gecorrumpeerd door externe factoren (milieu, media,…), dat de mens nu nog meer geneigd is negatieve voorspellingen te maken?

De media en, vooral, de gezagsdragers die erin naar voren worden gebracht, doen in ieder geval hun uiterste best om het ons te doen geloven.

De “doomsday” scenario’s vliegen ons regelmatig om de oren.

De ene keer dreigen we te worden opgeslokt door een zwart gat, de andere keer is het weer uit de spuigaten gelopen natuurgeweld of kometen, dan weer oorlogen en beurscraches.

De lijst lijkt onoverzichtelijk,

en elke dag lijkt er wel nog een gevaar méér om de hoek te loeren.

Dankzij recente communicatiekanalen bereiken deze voorspellingen ook steeds meer mensen,

zodat evenzeer de voorheen in onwetendheid gehulde plattelandsbewoner hiermee wordt geconfronteerd, en eerder vroeger dan later…

Ach, een bange burger is een volgzame burger, of niet soms?

Een reeds eeuwenoude beproefde techniek der overheersers, doch door de huidige communicatietechnologie geperfectioneerd.

Doeltreffend?

Jazeker.

Verhoging van het algemeen welzijn?

Dat dan weer niet.

Integendeel.

Toch valt er weinig aan te beginnen,

en wel om de volgende reden: Het werkt.

Ons reeds eeuwenoud voorgeprogrammeerd brein pikt de angstprikkels op en doet waarvoor het gemaakt is, nl. vluchten of vechten.

Aangezien deze opties worden geëlimineerd bij huidige rampscenario’s (vluchten of vechten tegen een internationale economische crisis e.d. is bij voorbaat nutteloos),

gaat men op zoek naar het best mogelijke alternatief:

men zoekt de bescherming op van diegene die het zal oplossen,

diegene met de antwoorden,

hij die het allemaal weet…

Op die manier ben je toch niet ondoordacht in je ongeluk gelopen,

Of moet je je er op zen minst niet meer druk om te maken.

Een ander lost het wel voor je op,

en voor dergelijke gemoedrust willen we best wel één en ander van die persoon verdragen.

Geef het maar toe,

We maken er ons allemaal wel eens schuldig aan…

Maar was het vroeger dan zoveel beter?

Is dergelijk denkbeeld echt een specifiek tijdsgebonden fenomeen?

Ik placht te denken van niet.

Een vooralsnog onbewezen cyclische beweging van menselijk pessimisme en optimisme (en weer terug) kan in ieder geval beargumenteerd worden.

Neem het voorbeeld van de nakende economische crisis in het vooroorlogse Duitsland.

De mensen worden steeds fatalistischer en stemmen in met drastische maatregelen om de welvarende situatie in stand te houden.

Het geloof in de toekomst stijgt sterk,

Duitsland, en bij uitbreiding zijn burgers, gaat een grootse toekomst tegemoet.

De realiteit leert hen echter iets anders en opnieuw slaat pessimisme toe.

Ook de andere betrokken partijen verkeren dan weer in uitzichtloze, dan weer in euforische gemoedstoestand voor, tijdens en na de oorlog en alles wat die met zich meebrengt.

Wanneer men dergelijke golfbewegingen kan waarnemen in danig kleine tijdsspanne,

Is het niet uitgesloten dat dit een inherent aan de mensheid verbonden aandoening betreft.

Of vroeger dan de toekomst er beter uitzag,

ligt dan aan de specifieke tijdsgeest binnen een specifiek periode in diezelfde tijd.

Enerzijds een geruststellende gedachte,

want in de toekomst zal de toekomst er dan ook weer mooier uitzien,

maar anderzijds verontrustend,

want eigenlijk slechts een externe factor die een immens grote groep mensen dergelijke gemoedstoestand oplegt.

Als voorstander van het begrip van de vrije wil toch moeilijk te aanvaarden…

Aan ieder voor zich dan om zich er tegen te verzetten.

De toekomst is niet alleen een algemeen begrip,

je persoonlijke toekomst kan er mooi uitzien

en dat beeld heeft niemand anders dan jezelf in handen.

Hoe men het draait of keert,

tot heden is de wereld nog niet vergaan,

en heeft ze niet de intentie dat in de onmiddellijke toekomst te gaan doen.

Rampen gebeuren, doch de mensheid slaagt er telkens in zich hier door te slaan,

met nieuw geloof in de toekomst tot gevolg.

Laten we daar maar op concentreren,

de onverzettelijkheid van de mens om zijn toekomst te maken.

Goed of slecht, overleven zal hij,

en dat op zich is al een mooi toekomstbeeld.

Nu nog de rest van de mensheid proberen te overtuigen…




Van Kelecom Joris



  • Comments(0)//syntra1.youngjournalists.com/#post20
« PreviousNext »