Instituut voor Journalistiek - Syntra1

Instituut voor Journalistiek - Syntra1

VIJ - Syntra Journalistiek 1

Dit is de blog van de studenten Journalistiek 1.

in het verleden zag de toekomst er beter uit

AlgemeenPosted by Syntra1 Wed, December 10, 2008 18:21:07
nog ergens teruggevonden,
essay tijdens toelatingsexamen:

“In het verleden zag de toekomst er beter uit”

Woorden die een optimist als mezelf moeilijk over de lippen zou krijgen. Maar is er iets van aan?

Is het hedendaagse toekomstbeeld zodanig gecorrumpeerd door externe factoren (milieu, media,…), dat de mens nu nog meer geneigd is negatieve voorspellingen te maken?

De media en, vooral, de gezagsdragers die erin naar voren worden gebracht, doen in ieder geval hun uiterste best om het ons te doen geloven.

De “doomsday” scenario’s vliegen ons regelmatig om de oren.

De ene keer dreigen we te worden opgeslokt door een zwart gat, de andere keer is het weer uit de spuigaten gelopen natuurgeweld of kometen, dan weer oorlogen en beurscraches.

De lijst lijkt onoverzichtelijk,

en elke dag lijkt er wel nog een gevaar méér om de hoek te loeren.

Dankzij recente communicatiekanalen bereiken deze voorspellingen ook steeds meer mensen,

zodat evenzeer de voorheen in onwetendheid gehulde plattelandsbewoner hiermee wordt geconfronteerd, en eerder vroeger dan later…

Ach, een bange burger is een volgzame burger, of niet soms?

Een reeds eeuwenoude beproefde techniek der overheersers, doch door de huidige communicatietechnologie geperfectioneerd.

Doeltreffend?

Jazeker.

Verhoging van het algemeen welzijn?

Dat dan weer niet.

Integendeel.

Toch valt er weinig aan te beginnen,

en wel om de volgende reden: Het werkt.

Ons reeds eeuwenoud voorgeprogrammeerd brein pikt de angstprikkels op en doet waarvoor het gemaakt is, nl. vluchten of vechten.

Aangezien deze opties worden geëlimineerd bij huidige rampscenario’s (vluchten of vechten tegen een internationale economische crisis e.d. is bij voorbaat nutteloos),

gaat men op zoek naar het best mogelijke alternatief:

men zoekt de bescherming op van diegene die het zal oplossen,

diegene met de antwoorden,

hij die het allemaal weet…

Op die manier ben je toch niet ondoordacht in je ongeluk gelopen,

Of moet je je er op zen minst niet meer druk om te maken.

Een ander lost het wel voor je op,

en voor dergelijke gemoedrust willen we best wel één en ander van die persoon verdragen.

Geef het maar toe,

We maken er ons allemaal wel eens schuldig aan…

Maar was het vroeger dan zoveel beter?

Is dergelijk denkbeeld echt een specifiek tijdsgebonden fenomeen?

Ik placht te denken van niet.

Een vooralsnog onbewezen cyclische beweging van menselijk pessimisme en optimisme (en weer terug) kan in ieder geval beargumenteerd worden.

Neem het voorbeeld van de nakende economische crisis in het vooroorlogse Duitsland.

De mensen worden steeds fatalistischer en stemmen in met drastische maatregelen om de welvarende situatie in stand te houden.

Het geloof in de toekomst stijgt sterk,

Duitsland, en bij uitbreiding zijn burgers, gaat een grootse toekomst tegemoet.

De realiteit leert hen echter iets anders en opnieuw slaat pessimisme toe.

Ook de andere betrokken partijen verkeren dan weer in uitzichtloze, dan weer in euforische gemoedstoestand voor, tijdens en na de oorlog en alles wat die met zich meebrengt.

Wanneer men dergelijke golfbewegingen kan waarnemen in danig kleine tijdsspanne,

Is het niet uitgesloten dat dit een inherent aan de mensheid verbonden aandoening betreft.

Of vroeger dan de toekomst er beter uitzag,

ligt dan aan de specifieke tijdsgeest binnen een specifiek periode in diezelfde tijd.

Enerzijds een geruststellende gedachte,

want in de toekomst zal de toekomst er dan ook weer mooier uitzien,

maar anderzijds verontrustend,

want eigenlijk slechts een externe factor die een immens grote groep mensen dergelijke gemoedstoestand oplegt.

Als voorstander van het begrip van de vrije wil toch moeilijk te aanvaarden…

Aan ieder voor zich dan om zich er tegen te verzetten.

De toekomst is niet alleen een algemeen begrip,

je persoonlijke toekomst kan er mooi uitzien

en dat beeld heeft niemand anders dan jezelf in handen.

Hoe men het draait of keert,

tot heden is de wereld nog niet vergaan,

en heeft ze niet de intentie dat in de onmiddellijke toekomst te gaan doen.

Rampen gebeuren, doch de mensheid slaagt er telkens in zich hier door te slaan,

met nieuw geloof in de toekomst tot gevolg.

Laten we daar maar op concentreren,

de onverzettelijkheid van de mens om zijn toekomst te maken.

Goed of slecht, overleven zal hij,

en dat op zich is al een mooi toekomstbeeld.

Nu nog de rest van de mensheid proberen te overtuigen…




Van Kelecom Joris



  • Comments(0)//syntra1.youngjournalists.com/#post20