Instituut voor Journalistiek - Syntra2

Instituut voor Journalistiek - Syntra2

VIJ - Syntra Journalistiek 2

Dit is de blog van de studenten journalistiek 2.

Reactie op een lezersbrief in Le Nouvel Obs.

AlgemeenPosted by Syntra2 Thu, January 22, 2009 13:52:32
"What really matters are human individuals, but I do not take this to mean that it is I who matter very much." The Open Society and its Enemies, Karl Popper


Heinrich Heine schreef in het Duits. Zijn oom zei nog: “Had die jongen iets geleerd, hij zou geen boeken moeten schrijven”. Maar de jongen zou een gevierd schrijver worden. En niet de minsten vonden in hem inspiratie. Toen Heinrich Heine zei dat godsdienst “spiritueel opium” is, gaf hij de voorzet aan Karl Marx die er “godsdienst is opium voor het volk” van maakte. Marx, nog een Jood, en ironisch genoeg ook een antisemiet. De Joden kennen er heel wat, zelfhatende Joden.

Vele tijdgenoten vonden het moeilijk te verkroppen dat een Jood zo’n perfect oor kon hebben voor de Duitse taal. Ze beschuldigden hem van “Joodse oppervlakkigheid” tegenover de Duitse diepgang. Later dreef zijn spookachtige aanwezigheid in het hart van de Duitse literatuur de nazi’s tot incoherente razernij en kinderachtig vandalisme.

Aan de vooravond van de tweede wereldoorlog verschenen boeken en pamfletten die aantoonden dat de Joden een belangrijke maatschappelijke bijdrage hebben geleverd. Ze verwezen naar schrijvers, wetenschappers en filosofen. Voor de nazi’s was het enkel het zoveelste bewijs dat de Joden te veel macht hadden. “Antisemitisme is het socialisme van de idioten” stelde Lenin. Het mocht niet baten.

Nu wordt de vergelijking gemaakt tussen Joden en moslims, vaak bijna gelijk gesteld aan Israël en Palestina. Sinds de tweede wereldoorlog is in de Arabische landen al heel wat geïnvesteerd in scholing, maar de groep mensen die uitgesloten blijft van onderwijs krimpt niet. Dit vooral door de bevolkingstoename. Maar niet enkel daarom is er nog veel werk aan de winkel. De laatste jaren kwam belangrijke kritiek op het educatief en democratisch deficit van binnenin de moslim gemeenschap. Niet in het minst werd het ontbreken van de vrouwenrechten genoemd. Dr. Kecia Ali, feministe en moslim geleerde aan de universiteit van Boston, stelt dat: “Hoewel bijna niemand slavernij als een instituut wil herinvoeren, het houden van slaven vorm gegeven heeft aan de contouren van het islamitisch ethisch en legaal denken in manieren die nog niet volledig erkend worden”. Ook het Arab Human Development Report geeft een duidelijke kritiek. De laatste duizend jaar zijn in heel de islamitische wereld in totaal niet meer boeken vertaald naar het Arabisch dan er in één jaar in Spanje vertaald worden naar het Spaans.

Desondanks is de islam niet altijd een ontolerante godsdienst geweest. Er was een tijd dat de Joden voor de katholieke inquisitie vluchtten naar de moslimlanden.

Wel dient er opgemerkt te worden dat men niet zomaar “moslims” en “Arabieren” synoniem mag stellen. Vraag maar aan de Perzen, de Turken of de bekeerde Westerlingen. De moslims zijn geen volk. De islam is een religie. Een filosofie. En de basis van onze democratie is dat elk idee ter discussie kan gesteld worden. Dit is trouwens ook de achillespees van de democratie: het is mogelijk dat een ontolerante politieke groepering een meerderheid verkrijgt. Aldus heft ze zichzelf op. Uiteraard mag, en moet de democratie zichzelf daar tegen beschermen. Democratie kan enkel bestaan zonder dogma’s. Democratie kan ook enkel bestaan met respect voor het volk. En ter zake zijn slechts de inwoners van Israël en Palestina stemgerechtigd. Gelukkig is er een meerderheid in beide landen voorstander van het vreedzaam samenleven van de twee landen. Ook de internationale gemeenschap erkent dit al als ze stelt dat Israël het recht heeft te bestaan binnen veilige grenzen, en dat de Palestijnen recht hebben op een eigen, levensvatbaar land.

Geen enkel volk of land kan echter als een monolithisch blok voorgesteld worden. Israël is een democratie, en de Joodse wereld is in haar geheel ook niet van zelfkritiek gespaard. Dit laatste kan elke gemeenschap overigens enkel vooruit helpen. Kritiek is de motor van de evolutie. Er zijn geen eenvoudige, eenduidige, eeuwige antwoorden. De waarheid bestaat niet, of is op zijn minst aan constante verandering onderhevig. Alle denkers en filosofieën die dit idee niet onderschrijven verdienen terecht oppositie. Het voortbestaan van hun gelijk is afhankelijk van het onwetend houden van de mensen. De christelijke traditie blijft niet van schuld gespaard. Of heeft Luther niet gezegd: “In al zij die vertrouwen hebben in Christus zal de rede vermoord worden, anders kan het geloof hen niet regeren, want rede strijdt met geloof”?

Heinrich Heine had gelijk. “Het bloemende vlees in de schilderijen van Titiaan – dat is allemaal protestantisme. De lenden van zijn Venus zijn een veel fundamenteler thesis dan deze die de Duitse monnik ophing aan de kerkdeur van Wittenberg.”


Jelmen Haaze

  • Comments(3)//syntra2.youngjournalists.com/#post11