Instituut voor Journalistiek - Syntra2

Instituut voor Journalistiek - Syntra2

VIJ - Syntra Journalistiek 2

Dit is de blog van de studenten journalistiek 2.

Maak een onderscheid tussen volk en leiders

AlgemeenPosted by Syntra2 Fri, November 28, 2008 19:22:16

Reactie op het commentaarstuk van Bart Beirlant (De Standaard 28/11/2008)

Er moet een onderscheid gemaakt worden tussen de "gewone moslim in de straat" en de leiders.
De haat/angst van religieuze fundamentalisten voor een liberale democratie leeft inderdaad (zie ook Pius XII). En de leiders, die zelf vaak westers geschoold zijn, spelen daarop in omdat het hun gemeenschap hechter maakt. Dat ze daartoe een gemeenschappelijke vijand moeten creëren stoort hen niet. Elke actie die een versterking van die polarisatie tot gevolg kan hebben speelt dan ook in hun kaart.

Een concreet voorbeeld vinden we bij Hamas leiders die hun kinderen naar Israëlische universiteiten sturen en tegelijk in de straten preken hoe corrupt de Israëlische (lees "Westerse") maatschappij is. De anti-westerse polemiek wordt verantwoord door constant te verwijzen naar de westerse media die meer en meer spreken over een "moslim terrorisme". Het wordt zelfbescherming tegen een radicaliserend westen. En als ultiem voorbeeld: "Kijk maar naar Irak en Afganistan". Op dat punt verschilt het weinig van het Westers (Amerikaans): "Kijk maar naar 9/11". Het gevolg is dat mensen zich opnieuw beginnen te identificeren met bepaalde super-groepen, en symbolen beginnen te dragen die hun affiliatie onderschrijven (hoofddoeken, kruistekens,...).

Het politiek-economisch motief voor deze aanpak is eenvoudigweg bescherming van de bestaande monopolies. Fatah weigert macht te delen met hun grootste concurrent Hamas, zo ook is de Palestine Development & Investment Company (PADECO) vaak beschuldigd van protectionisme. Mutatis mutandis geldt hetzelfde voor Egypte met de Muslim Brotherhood, voor Libanon met Hezbollah, enz.

Het is inderdaad zo dat na het omverwerpen van een regime er een periode van chaos volgt. In Europa hadden we een "donkere periode" na de val van het Romeinse Rijk en ook na de Franse revolutie duurde het een tijd vooraleer stabiliteit teruggevonden werd. Het Midden Oosten zit sinds de val van het Ottomaanse Rijk in 1922 in een dergelijke periode. Maar het is verkeerd het Midden Oosten als onstabiel te bestempelen. Behalve in Irak en Afganistan zijn alle regimes al minstens 30 jaar aan de macht.

Er kan dus gesteld worden dat er een angst is voor de liberale democratie, bij het volk omdat ze vrezen hun cultuur te verliezen, bij de leiders omdat ze vrezen controle te verliezen. Ook de duale houding van de constituente groepen, zoals Hamas en de Muslim Brotherhood, die enerzijds opkomen tegen het Westen met hun verderfelijke waarden, en anderzijds streven naar machtsparticipatie (hetgeen de facto neerkomt op een introductie van een liberaal meerpartijensysteem, met het begin van een vrije markt) valt hiermee te verklaren.

Het voordeel voor Amerika van een onstabiel, vijandig Midden Oosten (Turkije wordt moeilijker lid van de EU, toegang tot olievooraden rond de Kaspische zee,...) is al voldoende besproken.

Jelmen Haaze

  • Comments(0)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.